verhalen

verhalen

Productief

weerzorgenPosted by Judith de Jong Wed, July 29, 2015 00:21:06
Ik sta om 5.30 op snel douchen aankleden en eten want ik moet mijn route van vandaag nog op mijn telefoon zien te zetten. Ik weet hem wel maar een boekje en een pen is niet meer van deze tijd ,ik ben ook niet meer van deze tijd..mijn diploma is niet meer van deze tijd maar ik heb ook geen tijd meer. Gisteravond heb ik al een poging gedaan maar steeds opnieuw verdwenen de mij bekende en geliefde mensen uit mijn rijtje . Nu nog eerder dan anders probeer ik mijn rijtje kloppend te krijgen ,hè!!! Mw is weer verdwenen!!! Ik heb ze nu al zo vaak op haar plek gezet... Mijn man begint er genoeg van te krijgen ...hij heeft een vrouw die werkt voor haar plezier...die werkt om iets te betekenen voor een ander in plaats van zich nutteloos te voelen en haar kinderen die zich prima redden het leven makkelijker te maken . Tijdens de "oh zo nutteloze maar noodzakelijke strijk "probeer ik mijn route nog productiever te krijgen... Ik ruil met collega's.. We helpen elkaar en proberen het nog beter te doen ... Wij zijn bereikbaar voor onze mensen en voor elkaar ...iedere avond luisteren wij naar elkaar ...helpen wij elkaar . Ik kan niet slapen ,nee ik slaap nooit als ik moet werken want ik zal me maar verslapen ..als ik me verslaap kan mw p. niet in bad ,heeft mw b.geen steunkousen aan ..en zit mw H. in haar vuil ..en meneer p??? Ligt in bed te wachten. Terwijl ik niet slaap zie ik dat mijn collega zijn mail leest,hij is toch vrij???moet zijn aandacht aan zijn gezin geven??? Ik heb niet geslapen ...want er wordt op mij gewacht .oh,wat ben ik blij dat jij er bent!!!! Daar doe ik het voor ....wij doen het goed!! Geen papiertjes meer ..er is niemand die ze kan verwerken. Ik ben meer tijd kwijt aan het invoeren ..en het opnieuw invoeren van km die ik gereden heb om mijn werk te doen .nu moet de postcode erbij...weer niet goed !!! Is dit mijn schuld???? Maanden doe ik het thuis en ben hele avonden bezig met administratie..net zolang tot mijn man er genoeg van heeft. 7 minuten om steunkousen aan te trekken ...mag ik nog goedemorgen zeggen???of vragen hoe het met haar gaat?? 5 minuten om medicijnen te geven ,15 min heen ,sleutelkastje open ,deur open ,deur openen ,sleutel terug en dan ook moet ik die trap nog op...zakjes pakken ,nakijken ,water pakken ,aftekenen ....vragen hoe het met haar gaat daar kom ik al maanden niet aan toe . Ik weiger om op deze manier oud te worden ...ik weiger om op deze manier zorg te krijgen .ik weiger vanaf nu op deze manier zorg te geven . Geen zorg van Laurens meer 4 jaar werk ik voor Laurens ,lang was ik gelukkig ..nu ben ik allang zoveel tijd kwijt om het formulier in te vullen om op zijn minst 60% van mijn kilometers vergoed te krijgen . Ik lig wakker,het gaat slechter met haar ,misschien maar meer zorg geven?? Weer formulieren ..de indicatie moet echt omhoog ..formulieren .wie moet hier toestemming voor geven? Ik sta iets eerder op ik heb toch niet geslapen . Ik pak mijn telefoon en die laat mij een leeg scherm zien ...weer kan ik opnieuw beginnen ...weer in mijn eigen tijd. Waarom doe ik dit ??? Ik haal mijn schouders op,zoek het maar uit .. Een kwartier heen ....ik zeg goedemorgen hoe gaat het met u???? Schuifje aan...geef een pil...schuifje uit ! En in mijn eigen tijd vraag ik hoe gaat het met U? Ik hoop dat ik jong dood ga ,want in dit land wil je echt niet oud worden . En morgen?? Sta ik nog eerder op..want wij doen het niet goed...wie dan wel??? Onze productiviteit is niet goed??? Hoe zit het met die van jullie???

Gewoon zorgen

weerzorgenPosted by Judith de Jong Wed, July 29, 2015 00:09:17
Gewoon de zorg. Nee,deze neus had ik echt niet verwacht...langzaam loopt ze pootje voor pootje achteruit met haar rollator..nee deze neus echt niet! Ik heb wel gedacht dat het misschien zou kunnen vandaag ,maar het zou ook zomaar iemand anders kunnen zijn ... Maar als de deur heel voorzichtig opengaat ...zou het zomaar kunnen zijn dat jij het bent! Goedemorgen !!! Zal ik??ik heb het nog niet uitgesproken ,haar ogen stralen ..mag het ? Heb je er echt tijd voor ??ja,ik weet het ,jij hebt het nooit druk en je maakt altijd tijd voor mij . Zittend op haar rollator vraagt ze of ze het al aan mij heeft verteld en gelijk zegt ze dat de tandarts haar een complimentje heeft gegeven ,ze heeft al haar tanden nog en dat poetsen doet ze ook nog steeds goed! Met een ferme zwaai gooit ze haar benen over de badrand en langzaam zakt ze in het warme water. Wat er nu allemaal weer gebeurd is ,teveel om even te vertellen .Jan heeft alweer vroeg gebeld hoor,laat gerda het maar niet horen .. Al die verjaardagen het zijn er zoveel! Ja,ik dacht ineens ik koop een paar mango's ze zeggen dat je hem direct moet eten maar hij kan nog zeker 5 dagen liggen . Kijk eens wat ik al gedaan heb ? Allemaal tuinafval ,ze komen vanmiddag de plantjes poten..ik heb al gesnoeid! Ik hou alles zelf bij, gelukkig doet gerda heel veel ...alleen ...zie ik haar bijna nooit ...ik hoor de voordeur opengaan en gerda komt binnen..als ze ziet dat haar moeder in bad zit verschijnt er een glimlach op haar vermoeide gezicht . Ik ben blij dat ik niet in haar schoenen sta ...of ik dan nog op de poten zou blijven?? Goh ,wat heb jij nou weer voor mooi vest aan ,waar heb je dat nu toch weer gevonden ?jij hebt altijd van die mooie dingen aan ! Hijgend loopt ze schommelend voor mij uit op haar dikke benen naar de woonkamer Ondertussen draait ze aan een stuk haar zelfde plaatje af. En heb je het nog druk vandaag? Direct geeft ze zichzelf antwoord en zegt nee jij hebt het nooit druk he?jij bent ook nooit moe.. Ik hoor het aan .. Goh,wat heb je toch weer een mooi vest aan en wat breng je weer lekker weer mee. En heb je er nog veel na mij?? Wat heb je nu voor mooi vest aan? Hoe heb je dat nou kunnen vinden? Kom je morgen weer?? Je komt zo weinig bij mij ..of ben je nu weer een tijdje vrij? He,kom nou morgen weer joh !heb je nou weer geen jas aan??? Jij hebt het altijd warm he? Wat heb je toch weer een mooi vest aan!!zie ik je morgen weer?? Maar hoe we heten?? Dat is ze vast vergeten ! Nou ,ga jij nou maar alleen zwaftelen , dan ben ik weer klaar ,ja het zit me nog niet lekker hoor ..ja die ontlasting he..daar heb ik weer zo'n last van . Aan zijn handen zie ik dat het hem meer dan dwars zit . Vanuit zijn tena piept zijn ernstig bruin gevlekte linker bil... Nou ga maar alleen zwachstelen hoor ,dat kan jij goed! dat zit dan wel lekker stevig hoor! Heb ik echt steun aan. Nee,nou niet douchen hoor straks komt die boodschappenkar weer en dan moet zij naar beneden ...ze moet op tijd naar beneden . Daar moet ik wel effe opletten hoor . Nou,dat douchen komt wel wanneer kom je weer ? Morgen??? Annie geef die pan eens...even aftappen ...kijk hoeveel al weer ...ik heb net geleegd . Goed helder he? Zegt hij terwijl de druppels urine vanuit zijn catheterzak in het rond vliegen ,ja die ontlasting he ...dat moet eerst anders ga ik niet douchen hoor .. Doe vandaag maar niet ..eerst moet dit achter de rug zijn ... Alleen zwachstelen.. Wanneer kommie weer??? Kleine judith! Ben je daar eindelijk weer??? Een "greyns" van oor tot oor die zijn doorleefde,oude maar eigen tanden blootgeven . En daar blijft het niet bij.. Hij is gekleed in een enkele witte lendendoek in dit geval een gewone witte handdoek die dichtgemaakt zit met 2 lijmklemmen .ik mag niet eens in mijn eigen huis zo rondlopen van haar ...zou dat zijn omdat ik geen moslim ben?? Die haar is zijn dochter die volgens hem altijd al vreemd geweest is . Er staan altijd bijzondere maaltijden in de koelkast die hij overigens meestal gewoon opeet . Heb je alweer een nieuw kasteel gekocht?? En die ezeltjes???heb je die nou al gezien?? Heb je dat programma gezien?? Krijg ik vandaag weer zo'n behandeling??? Nou de nrc wordt nooit meer wat het was hoor,weet je dat ze nu in belgische handen zijn ?? Overal in huis liggen stapels nrc's, geordend volgens een bepaald systeem waar niemand een systeem in kan ontdekken behalve hijzelf . Ik bak gewoon een paar eieren met spek en smeer zijn broodjes.. Een glas melk is zo ingeschonken . De plukken hondenharen dwarrelen door de gang als hij de deur voor mij opendoet . Kom gauw binnen,het is zo koud buiten . Ik zag al dat jij het was aan je silhouet .. Ik wurm mij naar binnen langs het eeuwig in de gang staande wasrek,de hond loopt vooruit de niet zo koele en donkere kamer in. Hoeveel ongewassen pubers zullen er nu weer in de vieze opklapbedden met hun vieze ooit wit gewezen sokken aan nog in diepe rust liggen? Nog geen 40 en aan de rolstoel gekluisterd ,afhankelijk van helpende handen maar gelukkig nog wel de baas over zijn eigen gedachten . Net een paar jaar getrouwd,net een huis gekocht de hele toekomst lag nog open en aan hun voeten toen het ineens noodzakelijk werd om een lift in huis te regelen zelfs een gewone traplift die je normaal op je 80ste nodig hebt was ineens al een gepasseerd station. Zijn nog jonge benen zijn stuurloos,willoos en eigenlijk dus ook levenloos . Met een beweging stop ik het oncontroleerbaar schokken van zijn been ,ik zie zijn ogen oplichten ..dit heeft nog nooit iemand voor elkaar gekregen en een beetje levenslust keert terug in zijn ogen .

Stil

weerzorgenPosted by Judith de Jong Mon, April 27, 2015 23:40:10
Je ogen zijn gesloten,je ademhaling is eindelijk gestopt... Benauwd heb ik je benauwd naar adem horen happen ...ik wilde je mond daarom niet sluiten en hoorde keer op keer de moeite die je had om wat lucht binnen te krijgen de lucht die ik je niet kon geven .... Ik stuur je zus een foto... Ik krijg een foto terug van een gelukkig en gezonde vent,zo zal ik je herinneren .. Je donkerbruine ogen stralen ...ik gooi mijn foto weg. Je bruine ogen straalden net zoals toen je al die keren een kop koffie voor mij zette...we samen een shaggie rookten en elkaar de meest vertrouwelijke dingen toevertrouwden. Ineens zit ik in je huis ,wat ineens geen huis meer is ,want jij bent er niet meer . Maar ineens zie,hoor en voel ...ik het moment dat je speciaal voor mij Ne me quitte pas draaide ... En we samen zwijgden. Is het goed gegaan? Hebben wij het goed gedaan??had het anders gekund of anders gemoeten ? Wat was er gebeurd als er andere besluiten waren genomen ? Als erwin ja had gezegd had hij ruim 8 dagen korter geleefd was de lijdensweg dan korter geweest voor iedereen ? Maar...betekend dat dat deze 8 dagen enkel lijden zijn geweest ? Of hebben deze dagen gezorgd voor meer vrede met het sterven?? Zijn alle nabestaanden nu meer in vrede met zijn sterven ?? Misschien waren achteraf heel belangrijke momenten iedereen ontnomen.. Wat was goed en wat zou fout geweest zijn .. Gelukkig heeft niemand de beslissing over het moment van zijn dood hoeven nemen . Het moment kwam vanzelf . Dit moment was nu echt een bevrijding en een verlossing ...voor iedereen . Automatisch gaat mijn hand naar de bel en loop ik die ene trap omhoog .hoevaak heb ik die trap omhoog gelopen?hoeveel uren heb ik met je gepraat? Hoeveel uren heb ik je wonden zo zorgvuldig mogelijk verzorgd? Kaltostat? Honderden tubes rosex? Mepitel?duoderm?zink? Lanette?koolstofverbanden?absoberende verbanden en matjes...rolstoel,rollator,douchestoel,hoog laag bed ,dagzakken en nachtzakken ..morfinepomp...en dormicumpomp. Je lichamelijke wonden verzorgd... Hoeveel uren hebben we gepraat? Onze geestelijke wonden besproken? Je lichamelijke lijden besproken maar vooral je geestelijke trauma's.jong en kwetsbaar en gekwetst worden . 16 jaar kwetsbaar en gekwetst worden ,20 jaar en nog komt het hard aan .. Wanneer was je gelukkig? Was je ooit gelukkig? De deur is open ik hoor alleen de stilte .. Je jas hangt nog aan de kapstok,alles is zoals het al die tijd was ,maar ik mis je naar ademhappende ademhaling . In de kamer zie ik je zus ,je broer,je moeder en je levenloze lichaam wat eindelijk uitgestreden is . De kamer is vol rust.

Eindelijk

weerzorgenPosted by Judith de Jong Mon, April 27, 2015 23:32:39
Eindelijk Morgen is het eindelijke zover! Zijn moeder wordt 70... Mag hij daarna doodgaan?? Moet je blijven leven om iemand zijn leven leuker te maken ? Ja, morgen .. Morgen zullen we je douchen..zorgen dat het goed lijkt..maar je ook vertellen dat het hierna goed is..de dood zal dan een verlossing zijn . Moeizaam strompelt hij zwaar verminkt in gezelschap van meerdere zakken naar de gehuurde douchestoel en met een pijnlijk kreet zakt hij op zijn botten neer. We wisselen veelzeggende blikken over zijn gebogen hoofd heen naar elkaar ,met moeite onze tranen inhoudend geven we hem een schoon washandje en doen heerlijk ruikende klodders shampoo op zijn lange haar. Met alle kracht die hij nog heeft wast hij secuur zijn haar terwijl wij denken dat dit waarschijnlijk en hopelijk de laatste keer is . Het zou de laatste keer zijn .

Geen tijd

weerzorgenPosted by Judith de Jong Mon, April 27, 2015 23:30:13
Nooit tijd... Het is wel heel erg snel gegaan he? Ja ,dat hadden we echt niet verwacht ! Er staan tranen in zijn ogen ..maar die van haar zijn droog en kijken emotieloos rond . Die kamer is gelukkig al bijna leeg want ik moet overmorgen gewoon gaan werken . Maar dat het allemaal zo snel zou gaan...dat had ik echt niet verwacht. Maar Ik was er al een tijdje bang voor ,hoelang leefde ze al in reservetijd?? 2 dagen geleden ben ik met haar naar de Albert Heijn geweest ,weten jullie wel hoe geweldig ze dit vond ??? Nog een keer zelf haar boodschappen kiezen ,nog een keer zelf betalen aan de kassa . Thee,bouillon,paracetamol ,billendoekjes ,luchtverfrisser en loperamide . De lol die we hadden om de krijsende kinderen,de bekenden die haar vroegen hoe het nu met haar gaat. Ze genoot van de frisse buitenlucht ,maar ze was ongezond wit, zieker dan iedereen dacht of misschien wilde weten. Nog een keer....gewoon boodschappen doen en gewoon even naar buiten. Jullie wilden dit niet ,jullie hadden hier geen tijd voor ,geen zin in en geen zin en tijd voor haar...jullie wisten ook niet dat haar buik steeds dikker werd ,jullie wilden niet naar haar luisteren toen de dokter vertelde dat haar laatste periode op deze aarde was ingegaan . Jullie hadden het te druk met je eigen leven . Gisteren heb ik haar voor het laatst gedoucht ,alleen wist ik niet dat het de laatste keer zou zijn ...maar alle keren dat ik haar gedoucht heb bedacht ik mij dat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn ..en heb ik haar gedoucht zoals ik zelf gedoucht zou willen worden als ik het later niet meer zelf zal kunnen. Vanmorgen was ik later dan anders ,het was al 10 uur .de deur stond open en ik hoorde zachtjes snikken en voorover gebogen zat ze op de wc ...zo'n vreselijke pijn fluisterde ze ..terwijl de tranen ongemerkt op haar magere knieën drupten . Gelijk zag ik dat haar laatste momenten waren aangebroken ,mijn ene arm sloeg ik om haar heen ,haar hoofd op mijn schouder waar ze verder snikte en mijn andere hand belde mijn naamgenoot die aan een paar woorden genoeg had . Samen brachten we haar naar haar bed,lijkbleek ,nat van het koude zweet zakte ze achterover . Mijn naamgenoot belt de dokter die gelijk zal komen en de dochter van mw die voorlopig zeker geen kans ziet om te komen .. Misschien vanavond. Dank je ,lieve schat voor alles wat je voor mij gedaan hebt ...je was altijd zo lief voor mij ik zal je zo missen ...weet je hoeveel ik van jou en van jullie hou??? Mijn tranen vechten zich naar boven maar ik kan ze binnen houden . Het amulet met de afbeelding van Maria speld ik zoals gewoonlijk op haar nachtpon. De jonge dokter die net zo jong als mijn kinderen is krijgt van mij het voordeel van de twijfel als hij nog geen kwartier later ernstig kijkend binnenkomt . Met verzorgde en behoedzame handen onderzoekt hij voorzichtig maar nutteloos haar enorme en keiharde buik . Hij pakt haar hand voordat hij haar rustig verteld dat hij nu niets meer voor haar kan doen behalve de pijn verzachten . Hij vertelt eerlijk dat haar laatste uren zijn aangebroken ...de eerlijkheid van deze man . Voor de vorm vraagt hij naar haar temperatuur en meet haar bloeddruk . Uit zijn tas komt behalve een ampul morfine,een spuit en een naald ook een mini naaldencontainer, Over een paar uur komt hij terug om te kijken of de pijn gezakt is . Dit is een dokter naar mijn hart misschien zelfs een dokter die mijn vertrouwen zal kunnen winnen. Samen met mijn naamgenoot verschoon ik haar ,als we klaar zijn en ze weer helemaal schoon is ,kunnen we weer van voren af aan beginnen. Haar dochter zegt emotieloos dat we het vuile wasgoed maar gelijk in de vuilniszak moeten doen want dit gaat ze zeker niet meer wassen ... Vanuit het bed klinkt zachtjes ,dank jullie wel ... Met een glimlach op onze gezichten beginnen we weer van voren af aan en met dezelfde glimlach gooien we de vieze washandjes en handdoeken gelijk in een vuilniszak . In de woonkamer roken dochter,schoonzoon en zus de ene na de andere sigaret. Wat moet er hier tussen deze mensen gebeurd zijn ?? Wat moet er gebeurd zijn als je geen tranen meer hebt ? Wat moet er gebeurd zijn als je familie geeneens tijd genoeg voor je sterven heeft? Samen verschonen we haar nogmaals ...haar adem ruikt...ik hap naar adem en ruik de dood .. Een paar uur later heeft niemand in de tussentijd haar hand gepakt en niemand naar haar omgekeken .De jonge dokter komt binnen ,hij heeft een plaats voor haar geregeld in het hospice .. Is dit een dokter van deze tijd ?? Het is allemaal geregeld,het vervoer is zelfs ook al geregeld ..zijn vaardige handen breken een nieuwe ampul morfine en zonder twijfel spuit hij een nieuwe dosis morfine. Of de pijn zakt zal de komende uren duidelijk worden maar de vastberadenheid in zijn ogen laat haar rustig worden en haar voor dit moment tevreden haar ogen sluiten . Het crucifix haal ik van het touwtje van het licht af en geef het aan haar dochter om mee te nemen naar het hospice ,de dochter draait het rond in haar handen ...nou dit heb ik nog nooit gezien!!! Wat moet ze hiermee??Gevoelloos gooit ze het op een tafeltje . Ik hoop dat ze het voor haar meeneemt. We verschonen haar ,we zijn nu met z'n drieën...gooien de washandjes in de vuilniszak ,nemen afscheid en weten dat we haar nu echt nooit meer zullen zien . Voor de laatste keer gooien we de volle vuilniszak in de bak.... Soms is de stilte van de dood goed . Haar dochter is verlost.... Hoe wil je herinnert worden??? Als de dochter die door de achterdeur wegsluipt? Als de zuster die alles heeft gegeven!?

Erwin

weerzorgenPosted by Judith de Jong Tue, March 31, 2015 23:52:14
Moet een mens Lijden of Leiden .... De discussie onder de collega's die heel dichtbij of juist wat verder afstaan van de lijdensweg van erwin laait op,op kantoor komt iedereen langzaam achter de veilige muur van zijn computer vandaan en vormen we langzaam een kringetje Wij lijden wel mee...maar hebben geen recht op leiden . Wij mogen alleen lijden. De discussie of de morfinepomp een verrijking van ons leven en sterven is of soms toch een enorme hindernis om rustig te kunnen of te mogen sterven ? Pijn verzachtend en pijn onderdrukkend .. We willen een mens pijnvrij zijn laatste dagen,weken,maanden laten leven zodat deze rustig kan sterven maar dit maakt ook de stap om te gaan of te kunnen sterven veel moeilijker. Onwetend van de processen die zich in het lichaam afspelen en de gevolgen hiervan die onzichtbaar blijven voor degene die we met de morfine van zijn pijn en zijn lijden verlossen blijft over een mens wat doet of zijn lichaam niet meer bij hem hoort. Ik ben nooit bang geweest voor de dood ,nooit bang geweest voor de terminale fase van een mensenleven . Deze fase kan vreselijk zijn maar vaak vreselijk mooi en altijd heel bijzonder en uniek . Maar de situatie van erwin begint mij langzamerhand angst aan te jagen ,levend dood. Zijn bruine ogen schitteren en flonkeren alsof er niets aan de hand is . Een gelukzalige glimlach ..en die is voor mij . Maar wil ik die? De morfine werkt geweldig ,is dit ons ideaal? Is dit wat we willen ?hebben we het gezamenlijk bereikt? Hebben we een situatie bereikt waar we gelukkig mee zijn? Voor hoelang? Zijn hoofd leeft alsof dit gewoon is , Ingevallen wangen,een spitse neus en oksels die kunnen concurreren met de grootste kraters ter wereld . de rest is in staat van ontbinding . Ik zal zo zijn nagels knippen ook al zijn zijn vingers koud als ijs . Hij lijkt dood maar is het niet . Hij voelt niets...hij wel ...maar wij niet .wij voelen niet niets . Ik heb veel mensen zien sterven en zien lijden meer dan mij lief is .. ik heb obducties ,secties en autopsies gezien en ze zijn allemaal gelijk . Snijden en ontrafelen van een dood lichaam . Dode lichamen ,ontbinding zonder leven ,zonder ziel . De ontrafeling van de dood ,erwin is een combinatie van deze allemaal . Een levend lijk,een geraamte ..maar met een ziel en die bezielende blik in zijn ogen doet mij twijfelen . Maar... Wie beseft wat het met je doet als er hele stukken dood,verteerd weefsel warm aanvoelt door je handschoenen heen? Wie begrijpt hoe het voelt om een stuk verteerd weefsel in een zakje te stoppen en te doen of het de gewoonste zaak van de wereld is ? En ja, we zetten het zakje buiten maar de lucht zullen we nooit vergeten,de lucht van de dood . De lucht van levend dood . Ja,erwin is rustig,ja erwin heeft gelachen ...en wat doen wij ???wij lijden ... Een nieuw gat in zijn rug? Zonder blikken of blozen schrapen we het dode weefsel bijeen en leggen nieuw opvangmateriaal neer . Zonder kreukels want daar zou hij last van kunnen krijgen . Beschermende foam ,nog een matje ...lekker veel after shave . Wat ruik je weer lekker lieve jongen ! Wat fijn he ? Lekker schone kleren en een schoon bed ...ik heb mijn boek maar meegenomen dan ga ik zo lekker op de bank liggen lezen !
dit zegt zijn moeder die rustig,ontspannen aan de keukentafel zit ..
nee,ze wil niet weten hoe zijn wonden eruit zien ..
Ze praat over koetjes en kalfjes ..haar lippenstift zit goed ..ze ziet niet,wil niet weten..
ze doet Alsof er niets bijzonders is , Alsof er niks aan de hand is . Alsof ik niet net een stuk verteerd lichaam in een zakje heb gestopt alsof het nooit bestaan heeft . Ruik je het niet?? Zie je het niet? Of begrijp je het niet? Hoi judith ,hoe gaat het nu met erwin?? Ga jij zo naar hem toe? Hoi esther, nee ik ben vrij... Ik heb heel veel gewerkt .. 6 dagen achter elkaar ....kelly gaat er zo heen .. judith ,ik moet je toch even iets geweldigs vertellen ..Iemand uit antonius had een goed idee!! Een wondverpleegkundige inschakelen ,heeft de dokter de wond gezien? Hij heeft vast nog goeie ideeën !
esther ..Ik ben vrij...ik heb zo hard gewerkt.
waar was je toen je broertje je nodig had??
waar waren jullie ??
als jullie er eerder waren geweest had je geweten dat er zo vaak een wondverpleegkundige is geweest ..
jullie wisten niets ,hadden geen tijd voor hem .
Nu hebben jullie ineens tijd maar jullie willen nog steeds niets weten !
Natuurlijk er is altijd iemand die het beter weet .. Maar soms is de dood meer dan genoeg! Misschien zelfs soms beter dan het einde. Het einde van een leven .. Soms is de dood barmhartig. Wie weet hoe het voelt om een geraamte te omarmen ? Ik wel ..en dat doet zeer.
hij hangt tegen mij aan...zijn moeder glimlacht ..
ik denk alleen nog maar ..weet je hoe het voelt als iemand niets meer dan een geraamte is ??
ik heb geen glimlach meer !
Dat gun ik mijn ergste vijand nog niet . En toch doe ik het ,ook al weet ik niet waarom. Ik heb een briefje voor de apotheek opgehangen..zegt ze ...ik luister... Ze brengen het straks hier. Hoor jij wel wat ik je vertel??? Nee.dus ...je luistert gewoon niet . En weer stroomt er van alles over mij heen... Vies,ontbinding,dood... Soms is de dood geen vijand maar je vriend.. En vrienden heb je voor je leven tot de dood je scheidt...en nog heel veel langer .




In paradisum

weerzorgenPosted by Judith de Jong Sat, February 14, 2015 22:45:30
In paradisum We zijn een paar dagen weg,even bijkomen en even afstand nemen van alles. Maar gelukkig heb ik wel internet. Na een hele dag genieten,uitrusten en ontspannen lees ik zo afstandelijk mogelijk dat hij overleden is ,een paar simpele algemene regeltjes die voor ieder mens iets anders betekenen .. Wat betekent dit voor mij?? Dat hij nooit meer voor het raam op de uitkijk zal staan,dat hij nooit meer zal zeggen het fijn te vinden dat ik er ben. Nooit meer zal ik zijn rug hoeven te wassen,nooit meer zal ik koffie voor ons hoeven te zetten.. Nooit meer zoeken naar zijn oude kat ,nooit meer even gauw wat boodschappen voor hem doen. Nooit meer een beetje meer tijd aan hem besteden dan eigenlijk mocht . Nooit meer zijn ogen zien stralen als ik naar vroeger vroeg. Nooit meer kan ik hem zeggen dat hij een bijzonder mens was,nooit meer kan ik proberen hem te overtuigen dat hij een waardevol mens was ook voor ons. Hij was een echte ijzervlechter ,die nu niet meer bestaan ,en hij heeft zijn hele leven lang gezwoegd voor zijn stad en zijn hele leven lang op zijn eerste liefde gewacht die verongelukt was ..want dat hij beloofd. Hij heeft geen gelukkig leven gehad maar is wel zoals hij zelf zei " zijn hele leven trouw geweest aan zijn meissie" S'morgens heeft mijn collega hem gevonden ,ongemakkelijk liggend op zijn bank met zijn voeten nog op de grond. Geen teken van leven meer,eindelijk de rust gevonden waar hij zo naar verlangde. Het zuurstofapparaat achter in de kamer kan voorgoed worden uitgezet. Ik zal hem missen maar gun hem de rust...nooit meer zal ik door deze straat rijden zonder te kijken of hij voor het raam staat... Nooit meer zal hij voor het raam staan ,maar ook nooit meer hoef ik hem naar adem te zien happen met het stampende geluid van het zuurstofapparaat op de achtergrond. De nog niet al te oude vrouw met een hersentumor omgeven door heel veel lieve familie en vrienden en die alles had want een mens te wensen zou kunnen hebben ...behalve 1 ding Gezondheid ,maar dit is niet te koop. Ze vond ons "engelen op aarde" Ze heeft haar strijd tegen de kwaadaardig woekerende cellen toch verloren ,liefde aandacht ,verzorging en warmte hebben de strijd op moeten geven en moesten plaats maken voor de kille ,koude ,onbarmhartige dood. Het was fijn om haar te verzorgen . Maar dit hoeft nooit meer.... De verminkte vrouw zal nooit meer door ons gedoucht hoeven te worden ,het duurde lang voordat ze onze hulp accepteerde ,maar toen ze eenmaal de drempel over was genoot ze hier met volle teugen van . Het wassen van haar voeten was een avontuur op zich,je knijpt!! Nee!!! Niet mijn tenen!!!! Iedereen kan raden hoe leuk het was om haar tenen af te drogen. Nooit meer zal ik "de tenenknijper" zijn .... Samen een sigaret roken en ondertussen een serieus praatje over de zorgen over haar gehandicapte zoon of gewoon over het weer,het leven over leuke en ook over vervelende dingen . Ook haar moet ik missen... Nooit meer zal ik horen " jij bent ook een kleintje he?? Altijd gingen we als eerste naar haar toe en werden verwelkomd door de loslopende kippen en door haar man die zijn eerste sigaartje zat te roken ... Heeft ze rustig geslapen? Wil ze eerst plassen??drinkt ze haar nutridrink op zonder het uit te spugen? Mag ik haar wassen?? Valt ze weer ineens stokstijf achterover? Mag ik zeep gebruiken? Krijg ik haar nieuwe ,te grote trui aan??? Is ze vandaag blij dat ze bij haar man geslapen heeft? Blijft ze vandaag even aan de grenen keukentafel zitten of rent ze weer terug naar haar bed en gaat ze stokstijf onder de dekens liggen? Niets van dit alles...ik krijg ook geen eieren meer en ze zal nooit meer tegen mij zeggen " jij bent ook een kleintje he?" Ze ligt voorgoed stokstijf .. Het laatste berichtje is van mijn collega die een waterkippetje heeft doodgereden ! Dit berichtje zorgt voor een glimlach door mijn tranen heen ...of droogt de glimlach mijn tranen een beetje???

Waardevol of waardig?

weerzorgenPosted by Judith de Jong Fri, January 23, 2015 20:53:12
Waardevol leven ..of waardig sterven ? Waar ligt de grens en wie bepaalt deze grens? Hier heb ik maar 1 antwoord op ,de persoon waar het over gaat . Zelfbeschikking,eigen keuze,je eigen leven en je eigen dood in eigen hand wat anderen er ook van vinden ... Leefbaar,waardevol,waardig, het onderwerp van dit verhaal de persoon in kwestie is de enige die het recht heeft te oordelen over de kwaliteit van zijn leven . Misschien als ik ooit ziek word denk ik ook zo ...een paar uur geluk aan de ene kant van de weegschaal...weegt misschien wel op tegen urenlang onhoudbare pijn ,tranen Van ellende en wanhoop . Maar als je de persoon bent die de ander niet helpen kan zonder hem pijn te doen? Welke grens ,waar is een grens?waar is de grens? Ik ben de persoon die niets te vertellen heeft ,maar misschien toch wel . De grens tussen leefbaar en lijden is vaag,ook deze grens mogen wij niet bepalen maar kunnen we wel markeren. Ik kan misschien wel niets meer betekenen,ik kan alleen lijden veroorzaken . Maar waarschijnlijk als ik hem nu zielsgelukkig zie genieten van muziek denk ik er weer anders over. Music was my first love, Het leven is een " bridge over troubled water" Ne me quitte pas... Go your own way....wie ben ik??? Een heel klein radertje in de groep mensen om je heen die er alles aan doen om het je zo comfortabel mogelijk te maken .. Lieve erwin,bedankt voor wat je voor mij betekend hebt,de muziek die je mij gegeven hebt en de muziek en de verhalen die we gedeeld hebben . Je was waardevol in mijn leven . Ik wens je een waardig afscheid van het leven . Zelfs het laatste moeilijke stukje loop ik met je mee, you never walk alone!

Next »